Herstel

Resttijd van mijn leven.

 

Wanneer is er sprake van herstel ? Om te beginnen moet het misbruik worden erkend. Veel mensen vinden dat maar lastig. De hoofdrolspelers zijn dood, gesprekken met familieleden geven indicaties. Ik deel de ervaringen met mijn zus. Samen kunnen we terug in de tijd, indrukken uitwisselen, feiten uitwisselen, een tijdlijn ontwikkelen, waar we toch niet altijd uitkomen. Ze vult gaten in mijn geheugen. Mijn tantes geven een beeld van mijn vader, kwamen weleens bij ons thuis en troffen mijn ouders in hun roesslaap. De voordeur kon niet van buiten worden geopend. Voordat ik naar boven ging moest ik die deur in het nachtslot doen. Uiteindelijk kom ik aan een verhaal. Een verhaal waarmee ik uit de voeten kan. Een verhaal waarmee ik mijn vroegere en huidige gedrag kan begrijpen en accepteren. te vertellen en te delen. Het is ook gemakkelijker om in gesprek te gaan met anderen. Een verwerkingsproces is uiteindelijk voor iedereen anders.

Het proces naar herstel:

  • het schrijven van een dagboek: ik wilde de wirwar van gevoelens vastleggen, beschrijven. Hoe reageer ik op de muziek van mijn vader, waarom komen steeds beelden terug, waarom ben ik op zoek , waarnaar ..
  • ik ben de beelden gaan schilderen, besprak ze met diegene die luisterde naar mijn verhaal. Niet tegensprak, niet kleineerde.
  • het misbruik wordt erkend, maar er is nog een weg te gaan. De smalle weg.
  • Ik kocht boeken over jongens en misbruik, over echtscheiding, uithuisplaatsing, geweld, kindertehuizen, Seminaries.
  • het levensdoel "worden wie je bent" was mijn motto, en ook: ik weiger gek te worden.
  • Inzicht hebben in en op eigen kracht je eigen wordingsgeschiedenis kunnen verwoorden. Hopeloos moeilijk. Ik ging het anderen vertellen, maar die voelden zich belast en wisten niets te zeggen. Ze zeiden: maak het constructief.
  • erkennen van de positieve kanten zoals bijvoorbeeld het vertrouwen op mijn intuitie, herkennen en bespreekbaar maken van trauma´s bij anderen, kennis hebben van de procesmatige aspecten van herkennen, verwerken. Het beeldend werk omzetten in creatief schilderen bijvoorbeeld, schilderles geven..
  • het herstel van vertrouwen in anderen
  • bindingsangst omzetten in een zinvolle relatie. Niet makkelijk.
  • vermijden van triggers (muziek vooral religieuze muziek, films, geur, plaatsen). Dat is helaas niet mogelijk. We hebben Deetman gehad, we hebben Klokk.nl, we hebben de voetbalcoaches in Engeland, de koor-afaires in Duitsland, de opvoedingsinternaten in Duitsland, het rapport over Culturele Genocide op Inuit, Meti en ander bevolkingsgroepen in Canada, de culturele Genocide in Australie, de Baghi in Afghanistan, enz. Niet makkelijk.
  • vermijden van alcohol of vormen van verslaving. Duurt even, maar als je wil lukt het.
  • structuur is belangrijk, week en dagindeling geeft houvast en voorkomt het verschijnsel van uitreding cq verlies aan contact.
  • angst bespreekbaar houden. Het is een tyisch verschijnsel dat mensen die te maken hebben gehad met een heftig geweldsdelict, de omgeving in de gaten houden, de deuren en ramen altijd op slot doen, snachts reageren op afwijkende geluiden enz. Heb ik nog steeds.
  • jezelf de ruimte geven om te genieten
  • in het geval er sprake is van terugval, dit ook kunnen herkennen en verwoorden. Dat beperkt de duur van de terugval.
  • het is niet zinvol om met spijt of woede om te zien naar het verleden, het blokkeert de verwachtingen voor de toekomst. Mijn moeder koesterde een inmense haat jegens mijn vader. Dat wilde ik niet. Ik stopte energie in de familie. Vragen stellen, wat waren hun beelden. Ik was op zoek naar de context, jeugd, opvoeding, opleiding, karakter. Ik ken mijn vader niet, maar ik heb uit alle verhalen mijn eigen verhaal geconstrueerd. Ik heb er vrede mee. Ik ben sterker gebleken dan hij.

 

 

Vorige pagina Verwerking: Terug naar Wekoms pagina: Terug naar Herkennen pagina het begin:

 

 

 

 

 

SiteLock